“Ik zou zelfs zo ver willen gaan om te zeggen dat dit type worstelen zich het beste aanpast aan zijn middelen, die bestaan uit flexibiliteit en behendigheid in plaats van kracht en geweld. In dit opzicht is het vrouwenworstelen het voorbeeld bij uitstek”.

Zo beschreef de kampioen freestyle worstelen Armand Cherpillod jujutsu in zijn boek Je me défends toute seule (Ik verdedig mezelf) uit 1906.

Hoewel deze beschrijving vandaag de dag een beetje seksistisch lijkt, legde professor Cherpillod toch de vinger op een belangrijk principe: in veel vechtsporten is het niet de kracht die de boventoon voert.

Op het eerste gezicht is dit contra-intuïtief bij krijgskunsten, waar geweld en fysieke kracht over het algemeen mee worden geassocieerd. Als fysieke kracht alleen genoeg zou zijn, zouden we allemaal gewichten tillen in plaats van steeds maar weer te trainen. De echte basis waarop een krijgskunst is gebouwd, is techniek.

Goede techniek betekent letterlijk het zo effectief mogelijk richten van de kracht die op de tegenstander wordt uitgeoefend. Een beetje goed gerichte kracht is meer waard dan veel slecht gerichte kracht. Een veelgemaakte fout is om meer kracht te gebruiken als een techniek niet werkt, in plaats van zaken als houding, hoek, synchroniciteit van bewegingen, etc. te corrigeren.

Met technische nauwkeurigheid kun je altijd beter worden, zelfs na tientallen jaren oefenen.